Vandaag bracht Buurman Alex weer een lading vers vlees.
Iedere dag krijgen ze allemaal vlees en botten maar toch is het steeds weer feest wanneer er weer een nieuwe lading aankomt.
Alex schuift van die platte plastic bakken van meer dan 18kg zwaar door mijn voorraam. Als ik nou eens slim was dan deed ik de honden even in de keuken met het hekje tussen kamer / keuken dicht. Op die manier kan ik rustig de zware bakken aanpakken zonder dat het kaboutervolkje hysterisch om me heen staat te springen.

Slimheid is mij onbekend en ook de treurigheid op de toetjes achter een gesloten hek is niet prettig om te zien.

Soms, als Alex veel vlees en botten meeneemt en ik uit moet zoeken wat bij mij en wat bij hem in de vriezer moet gooi ik de honden wel eens genadeloos in de keuken en sluit het hekje. Terwijl ze allemaal heftig protesteren denk ik "ha, slim nu heb ik even de ruimte".

Zoals ik al zei slimheid.........

Toen Vlo hier kwam wonen was ze heel snel gewend aan de voor haar nieuwe manier van voeren Het lieve engeltje veranderde al snel in een bergleeuw zodra ze de sappige vleesbotten zag.


Op deze foto kijkt ze wat beteuterd omdat ze doodmoe was van al dat kauwen maar ook niet de berg botten zonder toezicht wilde laten.


Toen ze toch dodelijk vermoeid in slaap viel hield ze nog steeds haar oogjes op half zeven om de andere honden in de gaten te houden.

Nu zo'n 5 maanden oud lost ze het anders op:



Ze zoekt de grootste prooi op springt er bovenop en trekt haar meest gemene gezicht Het werkt ook nog? Iedereen laat Vlo met rust, ja,ja en ik had zo medelijden met haar toen ik haar voor het eerst zag. Geloof dat de zaken nu een beetje omgekeerd zijn!

Het is nu even rustig , alle honden hebben hun bot uitgekozen en liggen te genieten en ik kan de schaafwonden op mijn benen even verzorgen die ik iedere keer weer oploop, sjouwend met de zware bakken en dan proberend als eerste en recht op de benen door het hekje van kamer naar keuken te komen!